ابعاد جدید سرکوب مردم معترض بحرین که با ورود نیروهای مزدور عربستان به این کشور و خشونت شدید و سرکوب بیرحمانه تظاهرکنندگان، فریاد اعتراض روزنامه نگاران غربی و حتی آمریکایی را نیز بلند کرده است. نیکولاس دی. کریستوف (Nicholas Kristof) مقاله نویس برجسته روزنامه نیویورک تایمز در مقاله روز جمعه ۱۸ مارس ۲۰۱۱ خود به نام ‌Bahrain pulls a Qaddafi ، به اقدامات غیر انسانی و آپارتاید گونه رژیم بحرین اعتراض کرده و خواهان اعتراض بی پرده تر مقامات امریکایی به این سرکوبها شده است. ترجمه بخشی از این مقاله به شرح زیر می باشد که توسط وبلاگ ترجمه مطبوعاتی صورت گرفته است. اصل مقاله در اینجا

میدان مروارید بحرین سمبل مخالفت مردم قبل از تخریب میدان مروارید بحرین روز شنبه 19 مارس

مشاهده حمله به تظاهر کنندگان طرفداران دموکراسی در لیبی متأثرکننده است. اما منقلب کننده تر از آن اینست که بحرین، متحد آمریکا، رویه قذافی را در پیش گرفته و با تانکها، اسلحه ها و گازهای اشک آور آمریکایی به همراه مزدورهای خارجی به جنبش حامی دموکراسی حمله ور شده و آمریکاییها ساکت بوده و تنها نظاره گر هستند.

من در هفته های اخیر در بحرین شاهد اجساد تظاهرکنندگانی بودم که از فاصله نزدیک به آنها شلیک شده بود. دختر نوجوانی را دیدم که از شدت درد ضربات باتون به خود می پیچید، آمبولانسی را دیدم که خدمه آن به دلیل تلاش برای نجات تظاهرکنندگان کتک خورده بودند که این اوضاع در روزهای اخیر بسیار وخیم تر شده است. عربستان، به عنوان تو دهنی به تلاشهای آمریکا برای خنثی کردن بحران، نیروهای خود را برای کمک به سرکوب مخالفین اعزام کرد که نتیجه اولیه آن کشته شدن ۵ نفر دیگر بود.

مشکل کنونی بحرین تنها شلیک به مخالفین نیست، بلکه مشکل آن چیزی شبیه یک دولت آپارتاید است. مسلمانان سنی بر کشور حاکم بوده و اکنون آنها به طور سیستماتیک در تلاش برای درهم کوبیدن جنبش اعتراضی اکثریت شیعه هستند.

همکار من از مجله نیویورک تایمز، توسط نیروهای امنیتی بحرین بازداشت شد. او گفت نظامی بحرینی اسلحه را به سمت وی گرفته بودند و او از بیم اینکه هر آن ممکن است به سمت وی شلیک کنند، گذرنامه آمریکایی خود را از جیبش درآورد و فریاد زد من یک روزنامه نگار آمریکایی هستم. به یکباره فضا عوض شد و رهبر گروه به سمتش آمد و در حالیکه با او دست میداد، به گرمی گفت نگران نباش ما دوستدار آمریکاییها هستیم. ما به دنبال شما نیستیم ما دنبال شیعیان هستیم. این شبیه این بود که آنها در حال شکار موش هستند.

تبعیض بین سنی و شیعه بسیار مشهود است. با نگاهی به راهها و خدمات عمومی میتوان به راحتی دریافت که آنجا شیعه نشین است یا سنی نشین. شیعیان حتی اجازه استخدام در ارتش و نیروی پلیس بحرین را ندارند. آیا این وجهه ای از آپارتاید نیست.

خلیفه بحرین میتوانست در پاسخ به درخواست مخالفین و برای آرام کردن اوضاع اقداماتی را انجام دهد برای مثال نخست وزیر را عزل کرده و نظام سیاسی را به سمتی شبیه پادشاهی مشروطه مراکش و اردن هدایت کند. در اینصورت اکثر مخالفین سازش می کردند. در عوض، خاندان سلطنتی بحرین از گفتگو صحبت کردند اما امتیازی ندادند، و نیروهای امنیتی همچنان به رفتار سبوعانه خود ادامه دادند.

دکتر صدیق الا اکری (Sadiq al Ekri) یکی از جراحان پلاستیک معروف بحرین بخاطر ضرب و شتم نیروهای امنیتی چند روز بیهوش بود. اخیرا که به هوش آمد توانستم با وی مصاحبه کنم و داستان وی گوشه ای از تراژدی بحرین را نشان می دهد.

دکتر اکری یک شیعه میانه رو است که بهترین دوستش سنی هست. وی چندی پیش به خاطر همین دوست سنی خود که بایستی در بیمارستان هوستون تحت معالجه قرار میگرفت، چند هفته مرخصی گرفت و همراه وی به امریکا رفته بود. او گفت زمانی که نیروهای امنیتی بحرین به مخالفین حمله کردند وی تلاش کرد که به مجروحین کمک کند. او گفت زمانی که در حال نجات یک نوزاد رها شده در غوغای شلوغیها بود، دستگیر شد. علیرغم اینکه هویت دکتر برای نیروهای امنیتی مشخص شد، به شدت وی را مورد ضرب و شتم قرار دادند به نحوی که دماغش شکست. سپس انها در حالیکه به شیعیان دشنام می دادند، با درآوردن شلوارش وی را تهدید به تجاوز کردند.

همه بهار دموکراسی عرب که با نشاط از تونس و مصر آغاز شد، اکنون زمستان سختی را در لیبی، بحرین، عربستان سعودی و یمن تحمل میکند. پایگاه ناوگان پنجم دریایی امریکا در بحرین مستقر است و ما آمریکاییها روابط نزدیکی با دولت بحرین داریم. هیلاری کلینتون وزیر خارجه امریکا از خشونت در بحرین ابراز تأسف کرد. این درحالی است که دستگاه سیاست خارجی امریکا بایستی بی پرده تر و محکم تر برخورد کند. اگر زنان و مردان شجاع در بحرین جرأت بی پرده صحبت کردن دارند، ما نیز باید چنین جرأتی داشته باشیم.