ترخیص شتاب زده بیمار از بیمارستان و تحمیل عوارض جانبی به جامعه

نامه ای سرگشاده به مسئولین وزارت بهداشت/ حلقه مفقوده ای مهم در بیمارستانهای کشور

جایگاه بیمار در نظام فکری- ارزشی کارکنان بهداشتی امر مهمی است که تأثیر زیادی بر رعایت اصول اخلاقی دارد. اصل رعایت منشور حقوق بیماران در هر جامعه ای یکی از مهم ترین وظایف اخلاقی در حیطه اخلاق پزشکی است که دارای سابقه ای دیرینه در دنیای پزشکی می باشد.

حقوق بیمار در کنار رضایت مندی وی از خدمات سلامت از مهمترین محورهای حاکمیت بالینی است. این موضوع منبعث از بیانیه ای است که در آن عزت ذاتی، حقوق برابر و لاینفک تمام افراد بشر به عنوان پایه و اساس آزادی، عدالت و صلح در جهان به رسمیت شناخته شده است.

حقوق بیمار در واقع انتظارات به حقی است که بیماران از مؤسسات خدمات بهداشتی و درمانی دارند. یکی از مصادیق رعایت نشدن این حقوق، ترخیص شتابزده بیمار از بیمارستان ها بدون توصیه های مکمل درمانی است که موجب عارضه های ثانویه برای مردم می شود.

ترخیص شتابزده ممکن اسـت مراجعـات مجـدد بیماران را در اثر نقص درمان، ایجاد عفونت یـا تشـخیص نادرسـت موجب شود و به علت عدم توجه به ضرورت نظارت بر درمان بیمار به جای ارتقاء سلامت، کاهش آن را به دنبال داشته باشـد و از ایـن رهگذر هدف ارتقاء سلامت کاهش درد بیمار فـدای مصـالح مـادی گروه پزشکی گردد.

ضمن آنکه بستری مجدد به تحمل هزینـه مستقیم و غیر مستقیم مربوط به غیبت از کار و به تـاخیر افتـادن وظایف شغلی افراد منجر مـی شود.

در متن پیش رو به بررسی تفصیلی این حلقه مفقوده پرداخته شده است.

لطفا به ادامه مطلب بروید

ادامه نوشته

تغییر مدیریت، تعطیلی و بی کاری بسیاری از همکاران سایت راسخون

نامه به رئیس دفتر مقام معظم رهبری در ادامه بی مهری به توانمندی های شهر اصفهان؛

توضیح: سایت راسخون که از دیرباز سایتی با عملکرد خوب کشوری و شناخته شده در میان نخبگان استان اصفهان بود، متاسفانه امروز اوضاع چندان خوبی ندارد و مدیریت آن نیز از شهر اصفهان گرفته شده است. اصفهان که مدت ها است با بی مهری های زیادی در عرصه های اجتماعی و اقتصادی روبرو شده است، امروز نیز متاسفانه در عرصه رسانه، چندان تریبون توانمند کشوری ندارد.

در ادامه متن نامه به رئیس دفتر مقام معظم رهبری را می خوانیم که توسط جمعی از کارکنان خداحافظی شده سایت راسخون تدوین شده است و به گزارش اوضاع می پردازد.

***

به نام خدای مهربان

حضور محترمِ جناب حجه الاسلام و المسلمین محمدی گلپایگانی

رئیس دفتر مقام معظم رهبری

سلام علیکم؛

احتراماً با توجه به تعطیل شدنِ مؤسسه‌ فرهنگی هنریِ نورِ راسخون که یکی از قدیمی‌ترین سایت‌های فرهنگی مذهبی کشور را داشته و مورد عنایت معظّم له بوده است، گزارش زیر از چگونگیِ تعطیلی آن به عرض می‌رسد، امید که از سویِ آن دفتر، اقدامی در پاس داشتِ جایگاه آن سایت و زحماتِ دیرینه‌ کارکنانِ خالص و خدومِ آن مؤسسه انجام پذیرد.

سایتِ فرهنگی اطلاع رسانیِ راسخون با همکاریِ نزدیک به ۶۰ نفر کارمندِ قراردادی و شماری همکارِ پاره‌وقت یا پروژه‌ای، زیرِ نظرِ مؤسسه‌ی فرهنگی هنریِ راسخون در شهر اصفهان، از سال ۱۳۸۶ آغاز به کار کرده و از همان آغاز توانسته بود در میانِ سایت‌های معتبر کشور جایگاهی والا بیابد و پس از تبیان، با هزینه‌ای بسیار کمتر، با به کارگیریِ کارکنانِ متخصص و پژوهشگران حوزوی و دانشگاهی و دریافتِ هزاران مقاله از آنها و انگیزاندنِ نوجوانان و جوانان به تولید مطالبِ ارزشمند، افزون بر آنکه پشتوانه‌ای برایِ فعالّان علوم انسانی و مطالعات فرهنگی استان اصفهان و کشور باشد، دومین سایتِ فرهنگی پر بازدید کشور شود؛ سایتی با رسالتِ مقابله با تهاجمِ فرهنگی و فراهم آوردنِ اطلاعاتی امن، برایِ مردم و به ویژه جوانان.

شهر اصفهان، شهری فرهنگی است که از لحاظِ پژوهش‌های علوم انسانی و مؤسّساتِ پژوهشیِ متناسب، به ویژه در حوزه‌ی علوم انسانی، ظرفیّت خوبی برایِ کار دارد امّا این ظرفیّت هنوز فعّال نشده است و جز یکی دو مؤسسه‌ی وابسته به حوزه‌ی علمیّه، جایی برای کار فرهنگی و علوم انسانیِ سترگ و فراگیر، در این استان یافت نمی‌شود.

سایتِ فرهنگیِ اطلاع رسانیِ راسخون که یکی از موقوفات فرهنگی کشور بوده و از بودجه‌های موقوفات فرهنگی، به تولیت جناب حجه الاسلام و المسلیمن سید احمد سجّادی اداره می‌شد، در بیش از یک دهه فعالیّت خود یکی از پایگاه‌هایِ فعالیّت و گسترشِ علوم انسانی استان بود که توانسته بود به پشتوانه‌ی توانمندیِ فرزندانِ اصفهان، پایگاهی والا به دست آورَد، به ویژه که گستره‌ی فعالیّت آن کشوری بوده و در سه زبانِ عربی، انگلیسی و فرانسه، پوششی بین‌المللی داشت و با میانگینِ روزانه ۲۸۰٫۰۰۰ بازدید و رتبه‌ی ۷۰ در میان انبوهِ سایت‌های فارسی زبان، دومین سایتِ معتبرِ فرهنگی-اجتماعیِ کشور بود. بخش‌های گوناگون این سایت نیز در میان پژوهش‌گران و جویندگان، جایگاه علمیِ در خوری یافته بود و نام راسخون در میانِ دانشگاهیان و حوزویان و فرهنگیان، به خوبی شناخته شده بود و بدان ارجاع می‌دادند.

مؤسّسه با هیئت امنایی که از چند نفر شخص حقوقی و حقیقی تشکیل شده بود، در سازمانِ اوقاف و امور خیریه‌ی کشور، آغاز به کار کرد، که یکی از آن اشخاص حقوقی، رئیسِ وقتِ آن سازمان است. از این جهت، بودجه‌ی مؤسسه و سایت، با کمترین هزینه‌ها و دستمزد، از آن محلّ اعتباراتِ معاونت فرهنگیِ آن سازمان تأمین می‌شد. این روند بر پا بود تا اینکه از آغازِ دولت دهم، پرداخت‌هایِ سازمان اوقاف به این مؤسسه به تنگنا رسید و میانِ آن سازمان و این مؤسّسه بر سرِ همان اندک بودجه‌ و پرداخت‌ها و مالیاتِ مؤسّسه اختلاف افتاد و معاونتِ فرهنگی اوقاف از پرداختِ هزینه‌های این سایت شانه خالی کرده و با پس زدنِ این سایت از بدنه‌ی اوقاف، دستِ اداره‌ی دارایی و مالیات را به این سایت گشوده و مؤسسه‌ای با آن پیشینه‌ی برجسته را تا مرز ورشکستگی پیش برد. این کار سبب شد که مؤسّسه به دلیل بدهی سنگین مالیاتی از یک سو، و درآمد نداشتن از سویِ دیگر، به زانو درآمده و نتواند با نشاط و توانِ گذشته کار را پیش ببرد.

پس از یکی دو سال مقاومت و رفت و آمد برای حلّ این بحران، معاون فرهنگی سازمانِ اوقاف کشور، جنابِ حجه الاسلام شرف‌خانی در توافقی داخلی، مسئولیّت سایتِ راسخون را به دوش گرفت تا بدونِ وساطت مؤسّسه، مستقیماً از محلّ بودجه‌هایِ آن معاونت هزینه‌های اداره‌ی آن سایت تأمین گردد، از این رو در جلسه‌ای که پایانِ مهرماه، با حضورِ کارمندانِ سایتِ راسخون، معاون فرهنگی سازمان اوقاف جناب شرف‌خانی و مدیرعامل مؤسسه و سایت، جناب حجه الاسلام سیّداحمد سجادی در دفترِ مؤسسه واقع در شهر اصفهان برگزار گردید، مقرّر شد که سایت کماکان به شیوه‌ی گذشته، و از آن پس، زیرِ نظرِ معاون فرهنگیِ سازمان اوقاف و هماهنگ با آن معاونت به کارِ خود ادامه دهد و جناب سجادی مؤسّسه را منحل کرده و سایت را به معاون فرهنگی اوقاف تحویل دهد.

در این راستا، حجه الاسلام شرف‌خانی، قولِ مساعد داد که کار را در اصفهان حفظ کرده و از ظرفیّت‌های استان برایِ بهبود و پیشرویِ سایت استفاده شود. یک هفته پس از آن نیز در تاریخِ ۲۷/۷/۹۶، جلسه‌ای دیگر با ایشان و برخی مسئولینِ سایت راسخون برگزار شده و مقرّر گردید که هر بخشی از سایت، برنامه‌ی بلندمدّت خود را برایِ پیشبردِ سایت و بهبودِ کارکردِ آن ارائه دهد؛ از سویِ دیگر، جنابِ شرف‌خانیِ قول داد که تا یک هفته پس از آن نشست یعنی تا ۴/۸/۹۶، وضعیّت قراردادها را مشخّص کرده و به بهبودِ دریافتی‌ها و به‌سازیِ وضعیّتِ حقوقی و رفاهیِ کارکنانِ سایت کمک کند. ایشان تأکید کرد که برنامه‌ای برای تعطیلی یا انتقال سایت نداشته و در روندِ تغییر و تحوّل سایت، به منظورِ به روز شدنِ شیوه‌ی ارائه‌ی مطلب به مخاطبان، از همه‌ی توان نیروهای اصفهان استفاده کرده و هر گونه کمک مالی و حمایت که در این زمینه نیاز باشد را تأمین خواهد کرد.

با این همه، پس از گذشتِ یک ماه از نخستین جلسه‌ی رسمیِ اداریِ مدیرِ جدیدِ مؤسّسه با کارکنان، نه تنها وضعیّت قراردادها روشن نشد و پاسخِ روشنی در این باره داده نشد، که به گونه‌ای غیررسمی، سیاستِ تعلیق کارکنان و تعطیلیِ سایت در اصفهان پیش گرفته شد و چند نفر از همکارانِ مجموعه نیز اخراج شدند. این روند از ماه هشتم سال ۹۶ آغاز شده و هم‌چنان ادامه دارد، تا آنجا که در سال ۹۷، افزون بر آنکه حقوق و دستمزد حتّی به اندازه‌ی درصد افزایشِ قانونی افزایش نیافت، به دلیلِ اخراج‌های پیاپی، از ۶۰ نفر کارکنان قراردادی و پاره وقت و پروژه‌ای سایت، تنها ده نفر به جا ماندند.

در دیدگاهِ آن معاونت، راه اندازیِ سایت در قم، با هزینه‌ای بسیار کمتر و بدونِ دغدغه‌های مالیاتی و بیمه‌ای و با استخدامِ طلّاب پاره وقت شدنی است، از این رو، از آغاز، سیاستِ جابه جایی سایت به قم را پیش گرفتند و آرام آرام بخش‌هایی از سایت را تعطیل کرده و بخش‌هایِ ساده‌تر را به قم منتقل کرده و ساز و کار راه اندازیِ مدیریت راسخون در قم را سامان دادند.

دیده‌ها و تجربه‌ همکاری با آن معاونت، به خوبی نشان داد که ایشان درباره‌ گرداندنِ سایتی به این بزرگی و با این حجمِ مطلب و بارگذاریِ روزانه، هیچ توانمندی و تخصّصی نداشته و تنها بر پایه‌ی آزمون و خطا، دست به تعطیل کردن یا جابه جایی بخش‌های سایت زدند. گواهِ این مدّعا، افتِ میزان بازدید در طیِ مدیریت ایشان و نظراتِ از سرِ ناخرسندیِ بییندگانِ راسخون درباره‌ی روندِ تازه است. این ناتوانی حتی در طی سه روز، سببِ از دست رس بیرون شدن سایت و ندیده شدنِ آن شده و سایت را تا رتبه‌ی نزدیک به ۱۸۰ پایین آوَرد.

علی رغمِ پیگیری و اصرار کارکنانِ راسخون در اصفهان، نه وضعِ قرادادهای ایشان روشن شد و نه آینده‌ی شغلی راسخون، و این در حالی بود که بسیاری از کارکنان راسخون، از بدو تولّد راسخون، همراه آن بوده و جوانیِ خود را در این مؤسسه به میانسالی رسانده‌ بودند. اصرارِ کارکنان راسخون بر ماندگاریِ راسخون در اصفهان، همواره با این پاسخ رو به رو می‌شد: «ما کمیته‌ امداد راه نینداخته‌ایم تا کسی را از سرِ ترّحم به کار گیری کنیم و راه اندازیِ راسخون در قم، برای ما هم از جهت هزینه و هم از جهتِ در دست رس بودن آسان‌تر است.»

آرام آرام بخش‌های بسیاری از سایت راسخون تعطیل شد و کارکنان بسیاری که عمر خود را در این مؤسسه گذاشته بودند بیکار شدند و در برابرِ آن، در قم، گروهی از نزدیکانِ معاونتِ فرهنگی اوقاف که بیشتر ایشان اهل خوی بوده و یا از فرزندان و خویشانِ کارکنانِ سازمان اوقاف هستند با همان نام و عنوان و با چند صد میلیون تومان افزایش هزینه نسبت به هزینه‌های اصفهان، مشغول به کاری شدند که برای نخستین بار آن را می‌آزمودند.

از سویِ دیگر، اصحاب فرهنگ به خوبی می‌دانند بودجه‌های فرهنگی در برابر بودجه‌های اجرایی و عمرانی بسیار اندک است و بیرون بردنِ سالانه ۲ میلیارد تومان بودجه از استان اصفهان، ضربه‌ای است بر پیکره‌ی توانایی فرهنگی و دانشیِ این استان، بودجه‌ای که مرور زمان و با کارنامه‌ای درخشان به این استان اختصاص داده شده بود.

از این رو، به نظر می‌رسد که با تکیه به نظرِ مساعد رهبر معظّم انقلاب درباره‌ی این سایت و با توجّه به جایگاهِ این سایت در میانِ مردم و به ویژه نسلِ جوان، به آهنگِ پیش‌گیری از هدر رفتِ هزینه‌هایِ جاری و جلوگیری از نابودیِ سایت، امید است که با راه اندازیِ دوباره‌ی آن سایت به دستِ تولیّت اصلی و قانونی آن در اصفهان، از سویی سایت جایگاهِ پیشین خود را بازیافته و از سویِ دیگر کارکنانِ خبره‌ی آن، به کارِ دیرین خود بازگردند.

و السّلام علی عباد الصالحین

گروهی از کارکنانِ مؤسسه‌ فرهنگیِ راسخون

انتهای پیام/

کدام امام جماعت برای نماز اولی است؟

در مقام امامت جماعت چنانچه دو نفر واجد الشّرایط باشند ملاک های زیر مورد توجه قرار می گیرد چنانچه یکی از آنها واجد این شرایط باشد به امامت جماعت اولی است:

1- أقرأهم للقرآن، کسی که در قرائت قرآن از دیگری جلوتر است.

2- فافقههم  (اعلم)، کسی که دانش و فقاهتش از دیگری بیشتر است.

3- أقربهم هجره، کسی که از دیگری زودتر هجرت کرده است.

4- صاحب المنزل فی منزله، صاحب خانه بر دیگری مقدم است.

5- صاحب المسجد فی مسجده، امام جماعت راتب (دائم) در مسجد بر دیگری اولی است.

6- فأسنّهم، هر کدام از آن دو نفر که عمرش بیشتر است جلو بایستد.

7- فاصبحهم  وجهاً، آن که زیباتر است از دیگری مقدم است.

8- من کان منهما هاشمیــّاً، از بین آن دو نفر هرکس که سیّد است اولی است.

9- من کان منهما أتقی من غیره، هر کدام که پرهیزکارتر است از دیگری ارجحیّت دارد.

اگر کسی با نظر انصاف و دقّت فقط همین یک مسئله فقهی بسیار پیش پا افتاده را مورد توجّه قرار دهد به غنا و استحکام و جامعیّت و عمق فقه شیعه امامیّه پی خواهد برد.

موارد تاخیر نماز اوّل وقت

در پانزده مورد انسان می تواند نماز را به تأخیر اندازد و تا آخر وقت صبر کند.

این صبر نه تنها جایز بلکه مستحبّ است و آن موارد عبارت اند از:

1- کسی که می خواهد نافله ظهر و عصر را بخواند، می تواند نماز ظهر و عصر را به تأخیر اندازد و بعد از خواندن نافله، نماز ظهر و عصر را بخواند.

2- کسی که می خواهد شب دهم ذی الحجّه از عرفات به سوی مشعرالحرام حرکت کند، مستحبّ است نماز را به تأخیر اندازد تا هنگامی که به مشعرالحرام برسد و نماز مغرب و عشا را در آنجا به جا آورد؛ حتّی اگر یک چهارم از شب بگذرد.

3- کسی که نماز قضای واجبی بر ذمّه ی او است، مستحبّ است نماز واجب را تا آخر وقت به تأخیر اندازد و تا هنگامی که نماز قضاشده را نخوانده نماز واجب خود را نخواند.

4- کسی که نماز شب را شروع کرده و چهار رکعت آن را خوانده است -اگر سپیده ی صبح طلوع نماید-می تواند نماز صبح را به تأخیر اندازد، نماز شب را تکمیل کند و بعد نماز صبح را بخواند.

5- کسی که روزه گرفته و اوّل افطار یا زیاد گرسنه است یا کسانی برای افطار کردن منتظر او هستند، می تواند نماز مغرب را به تأخیر اندازد، اوّل افطار کند و بعد نماز مغرب را بخواند.

6- کسی که در اوّل وقت بول و غائط بر او فشار آورده است، باید اوّل قضای حاجت کند و بعد از آن مشغول خواندن نماز شود.

7- کسی که می خواهد برای حجّ و عمره احرام ببندد، می تواند نماز واجب خود را به تأخیر اندازد، نماز احرام را بخواند و بعد از آن نماز واجب را به جا آورد.

8- کسی که آب برای وضو گرفتن ندارد و مجبور است نماز خود را با تیمّم بخواند امّا احتمال می دهد تا آخر وقت آب پیدا کند و نماز را با وضو بخواند،باید تا آخر وقت صبر کند؛آن گاه اگر آب پیدا نکرد،نماز را با تیمّم بخواند.

9- کسی که مسافر است و می خواهد در محلّی امن یا در کنار آب پیاده شود، می تواند نماز را به تأخیر اندازد تا به آنجا برسد و بعد از فرود آمدن نماز بخواند.

10- کسی که مسافر است و می داند اگر به محل خود برسد هنوز وقت برای نماز باقی است،می تواند نماز اوّل وقت را ترک کند و هنگامی که به منزل رسید، نماز خود را تمام بخواند.

11- کسی که می خواهد نماز خود را با جماعت بخواند و نماز جماعت هم آخر وقت بر پا می شود،می تواند نماز را در اوّل وقت نخواند و صبر کند تا آن را در آخر وقت با جماعت بخواند.

12- کسی که تأخیر نماز را از جهتی بهتر می داند -مثلاً می داند در آخر وقت نماز را با حضور قلب می خواند یا می خواهد به مسجد یا حرم ائمّه اطهار علیهم السّلام برود تا آنجا نماز بخواند -می تواند نماز را به تأخیر اندازد.

13- کسی که می خواهد حاجت مؤمنی را برآورد، می تواند نماز را به تأخیر اندازد، اوّل حاجت آن مؤمن را برآورد و سپس نماز بخواند.

14- کسی که بدهکار است و در اوّل وقت طلب کار طلب خود را از او می خواهد، باید نماز را به تأخیر اندازد،اوّل طلب مردم را بدهد و سپس نماز بخواند.

15- کسی که می خواهد در اوّل وقت نماز بخواند ولی می داند مسجد نجس شده-چون تطهیر مسجد واجب فوری است-باید اوّل مسجد را تطهیر کند و بعد نماز بخواند.

گل باغ لاله ص292 و ص293 و ص 294 تألیف سیّد مصطفی علوی

قضاوت نکردن از ما بهترون!

به قلم زهرا عابدی

از بس معروفه, کسی نیست که نشناستش, از اون بازیگرای حرفه ای, پرحاشیه و محبوب که وقتی یه پست تو اینستاگرامش میزاره زیر پونصد هزارتا لایک نداره. یه روز یه پست گذاشت که خودش بود و دوتا گربه خونگیش که کلی قربون صدقه شون رفته و ماچ و بغل و بوسه و بعد هم با یه هشتگ نوشته بود (لطفا همدیگر رو قضاوت نکنیم).

یک هفته قبلش هم تو یه مصاحبه تلویزیونی در جواب مجری که حرف آخر رو میخواست با بغض گفته بود چرا بعضی از مردم بدون فکر و زمینه قبلی ذهنی قضاوت میکنن.

الان چهار روزه یه کلیپ تو پیج های اینستاگرام پخش شده که یه آخوندی روی منبر مطلبی رو اشتباه میگه و تپق میزنه.

به کامنت های زیر پست که نگاه کنی، اسم اون بازیگر از ما بهترون رو می بینی که نوشته: شما همه تون بی سوادین!!!!

پایان