شورافکن

به قلم حجت الاسلام مرتضی مویدی

شاید از لحاظ عرف خبری و یادداشت نویسی، این یادداشت دیر رسیده باشد و سوخته به نظر برسد، اما آنچه که این نوشته را به تاخیر انداخت نیاز به تامل بود. هر انسانی باید هر از گاهی از گود بالا بیاید و در کناری خودش و همکارانش را نظاره کند.

ششم اردیبهشت گفتگوی ویژه خبری حجت الاسلام سید ابراهیم رئیسی، فارغ از همه ی حرف هایی که در آن زده شد، اتفاقی را رقم زد، که به نظر بسیار جای توجه داشت، ولکن در تمام رسانه های مختلف (اصطلاحا این طرف و آن طرف، یا آن طرف و این طرف)، در هیچ کدام خبری از آن نبود.

این امر نشان داد که نه به دلیل غرض ورزی و بد اخلاقی، بلکه به دلیل یک غفلت عمومی این مساله منعکس نشده است. انگار این مساله این قدر برای ما نامانوس و ناشناخته شده که حتی فطرت ما هم از بین این تلنبار (تل انبار) اطلاعات آن را بیرون نکشید.

آن مساله اخلاق بود.

در تمام مدت این برنامه طبعا حرف های مختلفی زده شد که از جمله ی آن ها وضعیت جامعه بود؛ وضعیتی که به حساب دو دو تا چهار تا، متهم مباشر او دولت فعلی است و به راحتی می توان این سیل را بر سر آن فرو ریخت، ولکن ایشان نه تنها این کار را نکرد، بلکه مانند مصاحبه های قبلشان از تلاش همه ی دولت های قبل تشکر کردند.

تولد این طفل نوپای اخلاق این قدر جذاب و نویدبخش بود که بر آنم داشت فارغ از جناح بندی های سیاسی این یادداشت را تنظیم کنم؛ امیدوارم این اتفاق دریچه ای باشد که تا سالیان متمادی گشوده بماند.

 انتهای پیام/