توضیح: سال تحصیلی 94-1393 مدرسه علمیه میرزاحسین موفق به کسب رتبه اول درسی در مدارس استان اصفهان شد. درحالی که این مدرسه زبانزد تعریف و تمجیدهای خاص و عام بود، اما خبری عجیب ناگهان همگان را بهت زده کرد: «مدرسه میرزاحسین قرار است منحل شود!!»

مدرسه علمیه میرزاحسین مخصوص طلاب دانشجو بود و شرایط خاص خودش را داشت؛ اینکه چه عواملی موجب تصمیم گیری فوق شده بود در جای دیگری قابل تحلیل و بررسی است (شاید هیچگاه قابل انتشار نباشد).

خبر دوم هم منتشر شد و گرد یأس و ناامیدی بر چهره مدرسه نشست: مدیر مدرسه میرزاحسین در این گیر و دار به جای دیگری منتقل شد!

یکی از بهترین مدارس اصفهان بدون دلسوز و بزرگتر در آستانه انحلال به حال خود رها شده بود. اما آنچه وظیفه ما به عنوان «شورای طلاب» آن مدرسه بود تبیین تبعات منفی و اثرات مخرب این تصمیم بود. نامه نگاری ها، امضا جمع کردن ها، نذر کردن ها و جلسات مختلف با مدیران و مسئولین شروع شد.

به حمدلله پیگیری ها به ثمر نشست و به صورت باورنکردنی با تغییر نظر رؤسای مرکز مدیریت، مدرسه میرزاحسین ابقا شد و مدیر جوان خوبی نیز مجددا برای آن درنظر گرفته شد.

متن زیر دومین نامه به آیت الله طباطبایی نژاد امام جمعه محترم و مدیر حوزه های علمیه اصفهان است که پس از دیدار صمیمی با ایشان نگارش یافت و تاثیر مثبتی در این ماجرا داشت. این نامه را پس از یک سال در اینجا منتشر می کنم. البته وضعیت آینده مدرسه میرزاحسین چندان مشخص نیست بلکه نگران کننده است و در ده سال گذشته همواره با فراز و فرودهای مختلف مواجه بوده است. بنده به عنوان فارغ التحصیل سطح یک آن مدرسه، بهترین خاطرات عمر خود را با خویش به یادگار بردم. اما اینکه سرنوشت این مدرسه چه خواهد شد و به کجا خواهد رسید تا حد زیادی به عملکرد و نگرش طلاب فعلی آن نیز بستگی دارد.

***

باسمه تعالی

حضور محترم ریاست حوزه علمیه اصفهان

حضرت آیت‌الله سید یوسف طباطبایی‌نژاد (دامت برکاته)

سلام علیکم؛

حوزه‌های علمیه از دیرباز با زعامت و هدایت مردان الهی مسیر الی الله را به بهترین شکل ممکن پیموده‌اند و امروز نیز در سایۀ نظام مقدس جمهوری اسلامی و تحت زعامت رهبر فرزانه انقلاب، هرچه بیشتر در مسیر تربیت اسلام‌شناسانی فرهیخته قدم بر‌می‌دارند. در این بین حوزه علمیه اصفهان همواره در زمینۀ تربیت علمای اسلام پیش‌تاز بوده و نقش موثری را در شکل‌گیری جریان‌های انقلابی و فرهنگی به‌خصوص‌ در طول انقلاب اسلامی ایفا کرده است.

جنابعالی مستحضرید که طی سالیان اخیر جوانان دانشگاهی و نخبه، میل و رغبتشان برای فراگیری دانش ناب اهل‌بیت علیهم‌السلام و ورود به حوزه‌های علمیه رشد چشمگیری داشته است. مدرسه علمیه میرزاحسین به‌واسطۀ حضور علمایی همچون آیت‌الله حاج شیخ حبیب‌الله رهبر(دامت برکاته)، محفلی است تا جوانان دغدغه‌مند و مشتاق به فراگیری علوم دینی در آن جمع شده و به تحصیل دانش‌های اسلامی بپردارند. به لطف خداوند در طی این چند سال شجرۀ طیبۀ فرهنگی بسیار خوبی به‌واسطۀ مدیریت شایستۀ جناب حجت‌الاسلام و المسلمین هاشمی‌فرد در این مجموعه شکل گرفته است و به فضل الهی و به مدد انفاس قدسی حضرت صاحب‌الامر أرواحنا له الفدا هر کدام از طلاب این مدرسه در آینده منشأ آثار خیر زیادی برای اسلام و مسلمین خواهند بود.

مدیریت شایستۀ حوزه علمیه اصفهان در طول سال‌های متمادی ثابت کرده است که همۀ تلاش خود را در جهت بهبود فضای آموزشی طلاب به کار گرفته است. احداث مدرسه علمیه شهید طباطبایی‌نژاد در کنار حرم مطهر حضرت زینب‌ بنت‌موسی‌بن‌جعفر (علیهم‌السلام) نیز یکی از این نمونه‌ها است؛ اما اختصاص این فضا به طلاب مدرسه علمیه میرزاحسین همراه با دغدغه‌ها و مخاطراتی است که در جلسۀ بسیار صمیمی و محبت‌آمیزی که جنابعالی قبول زحمت فرمودید و با شورای طلاب این مدرسه برگزار کردید، به سمع و نظرتان رسید. دغدغه‌های طلاب مدرسه میرزاحسین نسبت به این امر، در پیوست این نامه تقدیم می‌گردد.

ما، طلاب مدرسه علمیه میرزاحسین، از حضرتعالی به‌عنوان مقام ارشد تصمیم‌گیری حوزه علمیه اصفهان که الحق و الانصاف، همه طلاب شما را به‌عنوان پدر معنوی خود می‌شناسند، تقاضا داریم تا با درخواست فرزندانتان مبنی بر:

۱.‌ ابقای فضای فعلی مدرسه میرزاحسین برای طلاب درحال ‌تحصیل؛ ۲.‌ ملحق‌کردن فضای در شرف تاسیس در کنار مدرسه میرزاحسین، به فضای آموزشی این مدرسه؛ ۳. اعطای پایۀ ششم و ۴. ابقای جناب حجت‌الاسلام سید مهدی هاشمی‌فرد به سمت مدیریت مدرسه میرزاحسین، موافقت فرمایید.

خداوند شما و همه ما را از الطاف بی‌دریغ خود محروم نفرماید و ما را سربازانی شایسته برای حضرت صاحب الامر ارواحنا و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداه قرار دهد. پیشاپیش از بذل عنایت جنابعالی به این مدرسه علمیه کمال تشکر و قدردانی را به عمل می‌آوریم.

 ***

 پیوست

دغدغه ها و مخاطرات مطرح شده در جلسه شورای طلاب مدرسه علمیه میرزاحسین با حضرت آیت الله طباطبایی‌نژاد:

1- طی چند سال اخیر مدرسه علمیه میرزاحسین از نظر آموزشی پیشرفت چشمگیری داشته است و همه ساله در بین سه مدرسه اول استان قرار داشته است. این مهم با همت و تلاش کادر مجرب و تلاش طلاب مدرسه به‌دست آمده است. با انتقال طلاب به مدرسه شهید طباطبایی‌نژاد مدرسه برتر استان از بین رفته و جایگزینی برای آن به‌وجود نمی‌آید.

2- یکی از نقاط قوت مدرسه میرزاحسین موقعیت جغرافیایی آن می‌باشد. این مهم باعث شده است تا این مدرسه به محل رفت آمد دانشجویان اصفهانی که انگیزه های فراوانی برای ورود به حوزه‌های علمیه رادارند، تبدیل شود. علاوه بر این نکته حضور مستمر حضرت آیت الله رهبر به عنوان یک مرجع علمی و اخلاقی و تربیتی در مدرسه میرزاحسین یکی از نعمت‌های ویژه الهی است که در جذب نخبگان دانشگاهی تاثیر به‌سزایی داشته است. به نظر می‌رسد با رفتن طلاب مدرسه از این مکان این ویژگی‌های منحصر به فرد نیز قابلیت خود نمایی خود را از دست می‌دهند و جایگزینی برای پر کردن آنها وجود نخواهد داشت.

3- یکی از شرایط منحصر به فرد طلاب مدرسه میرزاحسین، سن بالاتر طلاب، نسبت به سایر مدارس علمیه در پایه های اول تا پنجم است. به‌گونه ای که هم‌اکنون بیش از هفتاد درصد طلاب مدرسه متاهل و تعداد زیادی از طلاب نیز در شرف ازدواج هستند. با توجه به حجره نشین نبودن بسیاری از طلاب مدرسه، تحصیل آنها با چنین شرایطی در منطقه زینبیه هم از جهت دور بودن این منطقه به مرکز شهر و هم از جهت شرایط خاص فرهنگی آن، شرایط تحصیل را برای طلاب بسیار دشوار می‌کند و می تواند در میزان سطح درسی اثرگذار باشد. برای چنین طلابی دو حالت متصور است، این طلاب یا اینکه مجبور به سکونت و انتقال خانواده و فرزندان خود به این منطقه می باشند که با توجه به شرایط خاص فرهنگی و حتی جغرافیای این منطقه، زحمات زیادی را برای آنها ایجاد می کند و یا اینکه لازم به طی مسافت زیادی برای رسیدن به کلاس های درسی می‌باشد. همه این موارد در شرایطی است که چنین مشکلاتی برای طلابی که حجره نشین می‌باشند وجود نخواهد داشت و اصولا برخلاف طلاب متاهل، مکان جغرافیایی یک مدرسه برای طلاب حجره نشین اهمیت زیادی ندارد. این در حالی است که مکان فعلی مدرسه میرزاحسین از این جهت، فشاری را به طلاب وارد نمی‌آورد. بنا براین به نظر می‌رسد تغییر مکان مدرسه می‌تواند شرایط تحصیل در پایه اول تا پنجم حوزه علمیه را برای طلاب مدرسه بسیار دشوارتر نسبت به سایر طلاب جوان مدارس دیگر نماید. همانگونه که مستحضر می باشید سال اول تا ششم حوزه علمیه نقش بسیار مهمی در شکل گیری شخصیت علمی طلاب و آینده آنها خواهد داشت به گونه ای که چنانچه طلبه‌ای این دوران را با کیفیت مناسبی نتواند طی کند، به صورت قطع در سایر مراحل طلبگی نیز توفیقی نخواهد داشت. این طلاب افرادی هستند که به عشق انجام وظیفه در راه اسلام، تحصیلات دانشگاهی خود را رها کرده و با پذیرش سختی های فراوان راه، مسیر زندگی خود را مجددا به گونه ای دیگر انتخاب کرده‌اند. اضافه شدن مشکلی به مشکلات قبلی این طلاب در سالهای اولیه حوزه علمیه، می تواند نقش زیادی در کاهش بازدهی درسی این طلاب داشته باشد.